Berlin'de Oturum İzni Harcı Tek Seferde Ödenir, Süresiz Oturum İzninin Kullandığı İki Aşamalı Bölünme Burada Yok

Tek Ödeme, İki Değil: Gerçek Fark Burada

Berlin’de LEA’nın süresiz oturum izni (Niederlassungserlaubnis) sürecinden geçtiyseniz, kendi ya da çocuğunuzunki, bu belirli hizmetin parayı nasıl işlediğini görmüşsünüzdür: online form gönderilirken tahsil edilen bir Bearbeitungsgebühr, yüz yüze görüşmede tekrar tahsil edilen bir Erteilungsgebühr, ikisi toplanınca toplam tutara ulaşan. Sıradan bir Aufenthaltserlaubnis’in, yani geçici bir oturum izninin de aynı şekilde işlemesini beklemek makul. Ama öyle işlemiyor, ve bu fark, hiç gelmeyecek ikinci bir tahsilat için para ayırmadan önce bilinmeye değer.

Service Berlin’in bir yabancının çocuğu için kendi hizmet sayfası, bir yabancının yabancı eşi için, bir Alman çocuğun yabancı ebeveyni için, ve insani gerekçelerle bir uzatma için sayfalarının hepsi aynı mekanizmayı tanımlıyor: tek bir ücret, sadece “die Bearbeitungsgebühr” olarak adlandırılan, ve bu dört sayfanın her biri açıkça şunu belirtiyor: “Bevor Sie den Antrag absenden können, müssen Sie die Bearbeitungsgebühr bezahlen” (“başvuruyu gönderebilmeniz için önce işlem ücretini ödemeniz gerekir”). Nokta. İkinci bir aşama yok, ayrı bir Erteilungsgebühr kalemi yok, görüşmenin kendisinde sonradan tahsil edilen hiçbir şey yok.

Bu küçük bir teknik ayrıntı değil. Aynı hanede yan yana duran iki başvuru, bir çocuk için sıradan bir yenileme ve büyük bir kardeş için süresiz oturum izni başvurusu, kasada gerçekten farklı davranıyor demek, sadece tutar olarak değil, kaç kez ve ne zaman para el değiştirdiği açısından da. Her iki yapıda da LEA’nın bir hatası ya da tutarsızlığı yok, sadece Berlin’in kendi online sistemine gömülü iki farklı ödeme tasarımına sahip iki ayrı hizmet var.

Tam Ücret Tablosu Federal Rakamlarla Birebir Örtüşüyor

Ödeme mekaniğini bir kenara bırakırsak, fiilen ödenen tutarlar AufenthV 45. Madde ve AufenthV 50. Madde’yi birebir takip ediyor, diğer Alman şehirlerinin de bu tam hizmet için belirttiği aynı federal rakamlar.

Reşit olmayan bir başvuru sahibinin ücreti burada her kademede yetişkin rakamının tam yarısı, AufenthV 50. Madde’nin standart kuralının öngördüğü tam olarak bu. Bunu açıkça belirtmekte fayda var çünkü süresiz oturum izni ücretiyle aynı şekilde işlediğini varsaymak kolay, oysa Berlin’de çocuğun kendi süresiz oturum izni hakkındaki yol arkadaşı rehberimizin belgelediği gibi o hizmette reşit olmayan için sabit 55 avro geçerli, hiçbir şeyin yarısı değil. İki kural gerçekten farklı: biri yetişkin rakamını yarılıyor, diğeri bir ebeveynin hangi yetişkin kademesinde olduğundan bağımsız kendi sabit rakamını belirliyor. Sıradan bir oturum izni birinci kuralı takip ediyor, süresiz oturum izni ikincisini.

96 avroluk yenileme kademesi de gerçek, sadece Berlin’in aile bazlı izin sayfalarında pek görünmüyor, çünkü bu izinler zaten rutin olarak üç aydan uzun süreler için veriliyor. Berlin’in tıbbi tedavi için oturum izni sayfası, daha çok daha kısa süreler için verilen bir kategori, yetişkin yenilemesi için 96 avro ve reşit olmayan için 48 avro listeliyor, bu da daha kısa kademenin aynı şehrin ücret tarifesinin bir parçası olduğunu, sadece farklı bir vaka türüne bağlandığını doğruluyor.

Fotoğraf: ClickerHappy, Pexels

Berlin Muafiyeti Doğrudan Belirtiyor, Hamburg Sadece İşaret Ediyor

AufenthV 53. Madde, SGB II, SGB XII, ya da Asylbewerberleistungsgesetz yardımları olmadan kendi geçimini sağlayamayan haneler için oturum izni harçlarının tamamen kaldırılmasını şart koşuyor. Bir şehrin kendi hizmet sayfalarının bunu ne kadar açık anlattığı ise oldukça değişiyor, ve Berlin doğrudan adını anmaya değer bir karşılaştırmada öne çıkıyor.

Bu konunun Hamburg versiyonu hakkındaki yol arkadaşı rehberimiz, Hamburg’un ana oturum izni ücret sayfalarının sadece belirsiz bir cümle taşıdığını, kabaca “belirli grupların muaf olabileceğini, sorumlu dairenin daha ayrıntılı bilgi verebileceğini,” ve gerçek SGB II/XII ifadesinin bunun yerine Hamburg’un ayrı Fiktionsbescheinigung sayfasına saklandığını bulmuştu. Berlin bunu böyle bölmüyor. Service Berlin’in bir yabancının yabancı eşi için kendi hizmet sayfası muafiyeti ücretin kendisiyle aynı sayfada belirtiyor: “Ausländer, die ihren Lebensunterhalt nicht ohne Leistungen nach SGB II oder XII oder Asylbewerberleistungsgesetz bestreiten können, sind von den Gebühren befreit.” (“Geçimini SGB II ya da XII ya da Sığınmacı Yardımları Yasası kapsamındaki yardımlar olmadan sağlayamayan yabancılar harçlardan muaftır.”) Bu makale için kontrol edilen aile bazlı Aufenthaltserlaubnis sayfalarının her biri aynı cümleyi taşıyor.

Berlin’in insani gerekçelerle uzatma sayfası bir adım daha ileri gidip AufenthG 23. Madde 2. ya da 4. fıkra, ya da 25. Madde 1. ya da 2. fıkra kapsamında oturum izni sahiplerini ayrıca muaf kategoriler olarak adlandırıyor, bunu doğrulamak için farklı, komşu bir şehir hizmet sayfasına gitmeyi gerektirmeyen bir netlik düzeyi. Bunların hiçbiri bir ailenin fiilen ne yapması gerektiğini değiştirmiyor: randevuya Jobcenter’dan ya da Sozialamt’tan güncel bir Bescheid getirmek, önceden başvuru ya da ön onay gerekmeden. Sadece Berlin’in kendi belgelerinin, geçerli olan ifadeyi doğrulamak için ikinci bir arama gerektirmeden, soruyu doğrudan yanıtladığı anlamına geliyor.

Türk vatandaşı oranı da benzer bir yerde duruyor. AufenthV 52a Madde, AB-Türkiye Ortaklık Anlaşması oranını Almanya’nın o an Personalausweis için uyguladığı ücrete bağlıyor, ve bu ülke çapındaki kimlik kartı ücreti 7 Şubat 2026’da 24 yaş ve üzeri başvuru sahipleri için 37 avrodan 46 avroya, 24 yaş altı için 22,80 avrodan 27,60 avroya yükseldiğinde, oturum izni oranı da otomatik olarak onunla birlikte değişti. Berlin’in kendi sayfaları eski rakamlar yerine şimdiden yeni rakamları yansıtıyor, başka bir yerde gördüğünüz bir rakam hâlâ 37 avro diyorsa doğrudan kontrol etmekte fayda var.

Gerçek İnsanlar Ne Diyor

LEA odaklı rehberlik üzerine notlarını karşılaştıran ailelerde gerçekten karşılaşılan karışıklık, ödenen tutarla değil, ödemenin şekliyle ilgili. Az önce bir gencin süresiz oturum izni başvurusunu bitirmiş, yarısını online yarısını yüz yüze görüşmede ödemiş bir ebeveyn, makul olarak küçük kardeşin sıradan yenilemesinin de aynı iki parça halinde geleceğini bekliyor. Gelmiyor, ve online sistem ikinci bir tahsilat için hiçbir uyarı vermeyecek çünkü toplanacak ikinci bir şey yok. Tersi karışıklık da görülüyor: bazı aileler her LEA ücretinin tek bir sabit rakam olduğunu varsayıp, bir süresiz oturum izni başvurusunun ilk ödemeden haftalar sonra, tam da görüşmenin kendisinde, ikinci bir ödeme istediğinde şaşırıyor.

Neye İhtiyacınız Olacak

• Başvuru sahibi için geçerli bir pasaport, ve başvurunun dayandığı ebeveyn ya da eş için güncel bir oturum izni ya da eAT kartı.
• Kategorinize uyan belirli belgeler: bir çocuğun başvurusu için doğum belgesi, bir eşin başvurusu için evlilik belgesi, bir Alman çocuğun ebeveyni için velayet ya da soybağı kayıtları.
• SGB II, SGB XII, ya da Asylbewerberleistungsgesetz muafiyetini talep ediyorsanız Jobcenter’ınızdan ya da Sozialamt’ınızdan güncel bir Bescheid.
• Başvuru sahibi için geçerli sağlık sigortası kapsamı.
• Online Bearbeitungsgebühr için hazır bir kart, nakit, ya da mobil ödeme yöntemi, çünkü form genellikle bu ödeme tamamlanmadan gönderilmiyor.

Adım Adım

Uyumluluk Notu

Bu sayfa, Oturum Yönetmeliği’nin (AufenthV) 45, 50, 52a, ve 53. maddeleri kapsamındaki genel federal ücret çerçevesini, ve Berlin’in Landesamt für Einwanderung’unun bu ücretleri kendi hizmet sayfalarında şu anda nasıl yayınlayıp yapılandırdığını, 2026 yaz ortası itibarıyla anlatıyor. Hukuki ya da mali danışmanlık değildir. Ücretler federal düzenleme ve Berlin’in kendi idari uygulamasıyla belirleniyor, ikisi de değişebilir; tam tutarı, ödeme yapısını, ve durumunuza bir muafiyetin uygulanıp uygulanmadığını randevunuzdan önce doğrudan LEA ile teyit edin.