Çocuğunuzun Kilise Üyeliği: 12 ve 14 Yaş Kuralları Gerçekte Ne Anlama Geliyor
Münih'te kendi Kirchenaustritt'inizi (kiliseden resmen çıkışınızı) planlıyorsanız, kararınızın çocuklarınıza otomatik olarak uzanmadığını, ve çocuklarınızın kendi haklarının iki belirli yaşta keskin şekilde değiştiğini baştan bilmekte fayda var. Almanya'nın 1921 tarihli Dini Çocuk Yetiştirme Yasası'na (KErzG) göre, 12 yaşından küçük bir çocuğun hiçbir resmi sözü yok, velayeti olan ebeveynler çocuk adına çıkışı basitçe beyan eder. Çocuk 12. yaşını tamamladıktan sonra, yasa açıkça çocuğun önceki dinden farklı bir dinde isteği dışında yetiştirilemeyeceğini söylüyor, ki bu pratikte bir ebeveyn onu bir çıkışa dahil etmek isterse çocuğun rızasının gerektiği anlamına geliyor. Çocuk 14. yaşını tamamladıktan sonra kural tamamen değişiyor: ergen tam dini erginliğe (Religionsmündigkeit) kavuşuyor ve kendi kilise üyeliğine, kalmak ya da çıkmak dahil, ebeveynlerinin isteğine karşı bile bağımsız karar verebiliyor, ve Münih'in Standesamt'ında bunu bizzat kendisi beyan etmesi gerekiyor, ebeveynler onun yerine bunu yapamaz ya da onu temsil edemez.
Resmi Kural
Münih’te kendi Kirchenaustritt’inden geçen ebeveynler, makul bir şekilde, kararın tüm haneyi kapsadığını varsayıyor genelde. Kapsamıyor, ve nedeni ayrıntılı olarak anlaşılmaya değer, çünkü bu, çocuğunuzun geçireceği, her biri onun bu konudaki yasal sözünü değiştiren iki belirli doğum gününe bağlı.
Buradaki yasal temel eski ve federal, Münih’in kendi politikası değil. Gesetz über die religiöse Kindererziehung (KErzG), Almanya’nın Dini Çocuk Yetiştirme Yasası, 1921’e dayanıyor ve ülke çapında aynı şekilde geçerli. 5. Madde iki farklı eşik belirliyor, ve bunlar gerçekten farklı şeyler ifade ediyor.
| Yaş | Yasanın gerçekte izin verdiği |
|---|---|
| 12 yaşından küçük | Velayeti olan ebeveynler çocuğun çıkışını tek başına beyan eder, rıza gerekmez |
| 12 ile 14 arası (14. yaşını henüz tamamlamamış) | İsteği dışında farklı bir dinde yetiştirilemez, rızası fiilen önem kazanır |
| 14 yaş ve üstü | Tam dini erginlik (Religionsmündigkeit), bağımsız karar verir, ebeveynlerin isteğine karşı bile |
12 yaşından küçükken, karar gerçekten ebeveynlerdedir. Münih’in Standesamt’ı, ortak velayeti olan ebeveynlerin birlikte hareket ederek, ya da tek başına velayeti olan bir ebeveynin tek başına, küçük bir çocuğun kilise çıkışını, çocuğun kendi onayına ya da bulunmasına hiç gerek kalmadan beyan edebileceğini doğruluyor.
12 ile 14 arasında, yasa çocuğa henüz tam bağımsızlık vermese de anlamlı şekilde kayıyor. KErzG’nin 5. Maddesi açıkça, bir çocuk 12. yaşını tamamladıktan sonra “isteği dışında önceki dinden farklı bir mezhepte yetiştirilemeyeceğini” belirtiyor. Pratikte, bu, bir ebeveynin, yetiştirildiği bir dinden çıkarılmaya gerçekten itiraz eden 12 ya da 13 yaşındaki bir çocuğu basitçe ezip geçemeyeceği yaş aralığı, onun isteği artık gerçek bir yasal ağırlık taşıyor, formal beyan hâlâ bir ebeveyn ya da yasal vasiyle birlikte gerçekleşse de.
14 yaşında, bu geçiş tamamlanıyor, ve bu tüm çerçevenin en keskin sınırı. Bir çocuk 14. yaşını tamamladığında Religionsmündigkeit’e, dini erginliğe kavuşuyor, ve kendi kilise üyeliğiyle ilgili karar, bir ebeveynin ne istediğinden bağımsız olarak, yasal olarak onun oluyor. Bu sadece teorik bir hak da değil: prosedürel olarak, 14 yaş üstü bir ergenin bir kilise çıkışını bizzat bulunup beyan etmesi gerekiyor, ve tam velayeti olan bir ebeveyn bile onu temsil edemiyor. Bir ebeveynin, hangi yönde tercih ederse etsin, artık 14 yaşındaki bir çocuk adına bu kararı verecek yasal bir yolu basitçe yok.
Gerçek Hayattan
Alman ebeveyn ve kiliseyle ilgili forumlarındaki bu konudaki sorular tutarlı olarak aynı kafa karışıklığına dönüyor: kendi çıkışlarını planlayan ebeveynler bunun tek bir hane kararı olduğunu varsayıyor, sonra sürecin ortasında çocuklarının statüsünün tamamen ayrı ve yaşa bağlı olduğunu keşfediyor. EKD’nin kendi kamuya açık rehberliği bunu yeterince doğrudan ele alıyor ki bu, ailelerin bunu yasanın kendisinden parça parça çıkarmasına bırakmak yerine resmi, sade bir dille cevaplanmayı hak eden yeterince yaygın bir soru olduğunu gösteriyor.
Tekrar tekrar ortaya çıkan pratik konu zamanlama: bir çocuğun üyeliğinin kendi üyelikleriyle birlikte sona ermesini isteyen aileler, bunu çocuk 12 yaşına gelmeden önce halledildiğinde en temiz sonucu alıyor, çünkü o noktadan sonra, çocuktan gerçek bir onay (sadece bir formalite değil) sürecin bir sonradan-akla-gelen parçası değil, gerçek bir gereksinim haline geliyor.
Adım Adım
- Kendi Kirchenaustritt’inizin çocuklarınızı asla otomatik olarak kapsamadığını bilin. Her kişinin kilise üyeliği ayrı bir yasal kayıttır.
- Çocuğunuz 12 yaşından küçükse ve üyeliğinin de sona ermesini istiyorsanız, bunu kendi çıkışınızla birlikte beyan edebilirsiniz, ayrı bir onayına gerek kalmadan.
- Çocuğunuz 12 ya da 13 yaşındaysa, onun gerçek isteğinin önem taşıyacağını bekleyin, sadece bir nezaket olarak değil, yasanın özellikle koruduğu bir şey olarak.
- Çocuğunuz 14 yaşında ya da daha büyükse, kararı tamamen onun olarak ele alın. Bunu bir sohbet konusu olarak açmak makul, ama hangi yönde olursa olsun karar verme yetkisi yalnızca ona ait.
- Bağımsız olarak çıkmak isteyen 14 yaş üstü bir ergen için, kendisinin Standesamt’a bizzat gitmesi gerektiğini bilin, bu bir ebeveynin onun adına sunabileceği bir şey değil.
Uyumluluk Notu
Bu sayfa, federal Alman yasası ve Münih’in Standesamt prosedürü altındaki genel yasal çerçeveyi anlatıyor, ancak bu hukuki tavsiye değildir. Ailenizin durumu bir velayet anlaşmazlığı ya da ebeveynler arasında çocuğun dini yetiştirilmesi konusunda bir uyuşmazlık içeriyorsa, durumunuza özel rehberlik için bir aile hukuku avukatına danışın.
Sık Sorulan Sorular / Tuzaklar
Ben kiliseden çıkarsam çocuğum da otomatik olarak çıkmış olur mu?
Hayır. Her aile üyesinin kilise üyeliği ayrı bir yasal statüdür, ve kendi Kirchenaustritt beyanınız sadece sizi kapsar. Çocuğunuzun üyeliğinin de sona ermesini istiyorsanız, onu ayrı bir beyana ya da sürece dahil etmeniz gerekir, ve bunun rıza gerektirip gerektirmediği tamamen o andaki yaşına bağlıdır, 12 yaşından küçükse hiç gerekmez, 12 ile 14 arasında onayı gerekir, 14 ve üstünde ise karar yasal olarak yalnızca ona aittir.
Çocuğum 13 yaşında ve ben istesem de kiliseden çıkmak istemiyor. Ne olur?
Burada onun isteği çok somut bir yasal anlamda önem taşıyor. KErzG'nin 5. Maddesi'ne göre, çocuk 12. yaşını tamamladıktan sonra, kendi isteği dışında önceki dinden farklı bir mezhepte yetiştirilemez. Pratikte bu, bir ebeveynin, gerçekten itiraz eden 12 ya da 13 yaşındaki bir çocuk için genelde bir çıkışı zorla gerçekleştiremeyeceği anlamına gelir, yasa özellikle bu yaş aralığında tam da bu tür tek taraflı bir dayatmayı önlemek için tasarlanmıştır.
15 yaşındaki çocuğum konuya pek ilgi göstermiyorsa yine de kararı ben verebilir miyim?
Hayır, ve bu tüm çerçevenin en keskin sınırı. Çocuk 14. yaşını tamamladığında dini erginliğe (Religionsmündigkeit) kavuşur ve mesele artık, ergenin konuya ne kadar ilgili ya da ilgisiz göründüğünden bağımsız olarak, basitçe bir ebeveyn kararı değildir. Münih'in Standesamt'ında bu prosedürel olarak da yansıyor: 14 yaş üstü bir ergenin bir kilise çıkışını bizzat bulunup beyan etmesi gerekir, ve tam velayeti olan bir ebeveyn bile onu temsil edemez.
Bu Bavyera'ya ya da Münih'e özgü bir kural mı, yoksa Almanya'nın her yerinde mi geçerli?
Bu federal bir yasa, bölgesel ya da belediyeye özgü bir kural değil. Gesetz über die religiöse Kindererziehung 1921'e dayanıyor ve Almanya'nın her yerinde aynı şekilde geçerli, bu yüzden Münih'te karşılaşacağınız 12 ve 14 yaş eşikleri, bir ailenin başka herhangi bir Alman şehrinde bir çıkış kaydettirirken karşılaşacağıyla birebir aynı. Yerel olarak değişebilen şey belirli idari prosedür, beyanın bir Standesamt'ta mı, Bürgeramt'ta mı, yoksa bir Amtsgericht'te mi gerçekleştiği, ama altta yatan yaşa dayalı haklar ülke çapında aynı.