Çocuğunuzun Kendi Oturum İznine İhtiyacı Var mı? Gerçekten Önemli Olan Yaş Eşikleri

Resmi Kural

Almanya’da bir çocuğun oturum statüsü ne otomatik olarak ebeveyninkini yansıtır, ne de 18 yaşına kadar basit kalır. Gerçekten önemli olan üç belirli yaş var, ve bunları birbirine karıştırmak bu konudaki kafa karışıklığının çoğunun kaynağı.

1. Doğumdan 5 yaşa kadarÇocuk Almanya'da doğduysa ya da zaten güvenli bir oturum statüsüne sahip ebeveynlerin yanına katılıyorsa (her iki ebeveyn ya da tek velayet sahibi ebeveyn bir oturum izni, süresiz oturum izni ya da AB uzun süreli ikamet izni sahibiyse), çocuğun aile birleşimi amaçlı kendi oturum izni Section 32 AufenthG kapsamında genelde neredeyse otomatik olarak düzenleniyor. Sadece tek ebeveyn statüye sahipse, ya da aile vizeyle girdiyse, çocuğun oturum izni kendiliğinden varsayılmak yerine aktif olarak başvurulması gereken bir şey.
2. 6 yaşAlman yasası çocuğun altıncı doğum gününden itibaren herhangi bir oturum belgesi için parmak izi alınmasını şart koşuyor. Bu, ebeveyn hâlâ imzalayıp hukuken temsil etse bile, çocuğu içeren herhangi bir başvuru ya da yenileme için bu noktadan itibaren KVR'de bizzat bulunmanın zorunlu hale geldiği anlamına geliyor. Ebeveynin evrakı tek başına halletmesi artık yeterli değil.
3. 16 yaşÇocuk, ebeveynlerinin sahip olduğu statüden bağımsız olarak, Section 35 AufenthG kapsamında kendi bağımsız süresiz oturum iznine (Niederlassungserlaubnis) başvurabilir. Şart net: çocuğun bu noktaya kadar kesintisiz 5 yıldır bir oturum iznine sahip olması gerekiyor. Sahipse, başka bir entegrasyon şartı aranmıyor. 5 yıla henüz ulaşmadıysa, ulaşana kadar standart oturum izninde kalmaya devam ediyor, tam 16'da hiçbir şey zorla değişmiyor.
4. 18 yaşBaşvuruları yönetme hukuki ehliyeti artık genç yetişkinin kendisine geçiyor. 16'da 5 yıllık oturum geçmişine ulaşılmadıysa, 18'de ya da sonrasında Niederlassungserlaubnis'e başvurmak 5 yıllık şartın üzerine gerçek koşullar ekliyor: B1 seviyesinde Almanca ve ya geçim kaynağının güvence altında olması ya da okula, eğitime ya da üniversiteye aktif devam ediyor olması.

En çok aileyi şaşırtan detay: süresiz oturum izni asla basitçe devrolmaz. Her iki ebeveyn de Niederlassungserlaubnis sahibi olsa bile, çocukları hiçbir yaşta bunu otomatik olarak almıyor. Ebeveynlerin statüsünün genelde yaptığı şey, çocuğun kendi aile birleşimi oturum iznini kolaylaştırmak, ama çocuğun kendi süresiz oturum iznine giden kişisel yolu kendi 5 yıllık saatinde işliyor, bu saat çocuğun kendisi ilk kez bir oturum izni aldığında başlıyor, ebeveynlerin ne zaman aldığında değil.

Özellikle Münih’te, 16 yaş altı Niederlassungserlaubnis başvurusunun kendi ücreti ve süreci var, standart bir izin yenilemesinden farklı: bir yetişkin kendisi için başvurduğunda 113 Euro, reşit olmayanın kendi başvurusu için 55 Euro, yaklaşık 20 haftalık bir işlem süresi, Münih’te kayıtlı olma, kesintisiz 5 yıllık belgelenmiş oturum, güvenceli geçim kaynağı (çocuk okulda ya da eğitimdeyse aranmıyor), ve adli sicilde kayıt olmaması. 18 yaşından itibaren, bu listeye B1 seviyesinde Almanca sertifikası ekleniyor. Reşit olmayan bir başvuran için formda ebeveyn imzası gerekiyor ve sorumlu ebeveynin randevuya çocukla birlikte bizzat katılması şart, ergen kendi adına başvurabilecek yaşa gelse bile bunu tek başına yürütemiyor.

Gerçek Hayattan

Deneyimlerini karşılaştıran ebeveynler arasında sık dolaşan bir iddia şu şekilde: “çocuk asla süresiz oturum izni alamaz, ebeveynler sahip olsa bile.” Tam olarak doğru değil, ama tamamen efsane de değil, yasanın gerçek bir özelliğinin fazla basitleştirilmiş bir anlatımı. Doğru olan şey, devretmenin asla otomatik olmadığı. Bu kısa anlatımdan eksik kalan şey, çocuğun 16 yaşından itibaren kendi 5 yıllık oturum saatinde kendi süresiz oturum izni şansına gerçekten sahip olduğu, tam olarak bu yüzden ayrımı düz bir “asla” olarak aktarmak yerine açıkça anlatmaya değer.

Deneyimlerini karşılaştıran ebeveynler ayrıca tutarlı bir şekilde parmak izi şartını insanları hazırlıksız yakalayan detay olarak işaret ediyor, özellikle bir ebeveynin küçük bir çocuğun evrak işini çocuk orada olmadan baştan sona halledebileceğini varsayan aileler. Çocuk 6 yaşına girdiğinde bu varsayım artık geçerli olmuyor, ve bunu önceden kontrol etmeden randevu ayarlamak genelde ofis çocuğun neden bizzat orada olması gerektiğini açıkladıktan sonra yeniden randevu almak anlamına geliyor.

Adım Adım

1. Hangi ebeveynin statüsünün çocuğunuzun kendi oturum izni için işi hallettiğini kontrol edin. Her iki ebeveyn de, ya da tek velayet sahibi ebeveyn, güvenli bir statüye sahipse, aile birleşimi izni genelde neredeyse otomatik. Değilse, kendiliğinden olacak bir şey değil, aktif olarak başvurmanız gereken bir şey olarak ele alın.
2. Çocuğunuzun altıncı doğum gününden itibaren, oturum belgesi içeren herhangi bir KVR randevusuna çocuğun bizzat katılmasını planlayın. Parmak izi şartı, evrakı kim imzalarsa imzalasın bunu zorunlu kılıyor.
3. Süresiz oturum izninin miras gibi geçtiğini varsaymayın. Kendiniz Niederlassungserlaubnis sahibiyseniz, çocuğunuzun kendi yolu sizinkinden değil kendi oturum geçmişinden başlıyor.
4. Çocuğunuz 16’ya yaklaşıyorsa, kendi kesintisiz oturum izni yıllarını sayın. 5 yılda, hiçbir ek şart olmadan kendi Niederlassungserlaubnis’ine başvurabilir.
5. 5 yıllık eşiğe 16’da ulaşılamayacaksa, bunu hemen çözülmesi gereken bir sorun gibi görmeyin. Mevcut izninde kalmaya devam ediyor, ve 5 yıla ulaşıldığında seçenek kendiliğinden yeniden açılıyor, 18 sonrası eklenen B1 ve geçim şartlarıyla birlikte olsa bile.
6. Reşit olmayan biriyle Münih’te yapılan bir başvuru için ebeveynin bizzat randevuya katılmasını bütçeleyin. Bu, kendi adına başvuran 16 ya da 17 yaşındaki biri için bile isteğe bağlı değil.